"Unudulmaz dadlar"

   Bəzi dadlar əvəz edilməz,bəzi hisslər unudulmaz...
   Xoşbəxtliyin dadı unudulmaz; Uşaqlıqlıqda ən sevdiyimiz şokoladın adını, hətta dadını belə çoxlarımız unuda bilərik. Lakin bir insanın başımızı tumarlayaraq bizə bəxş etdiyi sevinci unutmuruq. Xoşbəxtliyin dadı elə əvəz edilməzdir ki, dadına bir dəfə baxan əsla unutmaz. "Yapon suşisi"nin, "İtaliya lazanyası"nın, hətta "Neapol pizzası"nın belə dadı unudular,amma xoşbəxt hiss etdiyimiz anların dadı unudulmaz.

Tamamlanmamış puzzle

   Pəncərədən çöldəki həyatı seyr etməyi uşaqlıqdan sevmişəm. Həyata müdaxilə etmədən sadəcə baxmaq; bu, kinoya baxmaq kimidir, can atsan da, qarışa bilmirsən baş verən hadisələrə. Məhz həyata kənardan baxdığım belə anlardan birində yaranıb suallarım; Biz niyə yaşayırıq? Ümumiyyətlə nə vaxt başlayırıq yaşamağa; ana bətninə düşdüyümüz andan, bu dünyaya göz açdığımız andan, yoxsa özümüzü tanıdığımız andan? Bəlkə yaşamırıq?